Ons verhaal

Introductie
De Eemvallei Oase is sinds maart 2025 een zelfstandige stichting die gebruikmaakt van de faciliteiten van boerderij ‘de Eemlandhoeve.’

Ruim 30 jaar wordt er aan deze pioniersplek ‘De Eemlandhoeve’ gebouwd. Vanaf 1993 is er stap voor stap een klein Eemlanddorpje ontstaan, met telkens nieuwe loten aan de stam. Wat begon met een Potstal met koeien en een Voorhuis is later uitgebreid met een PEPP centrum (wellness voor lijf en ziel), een Proeflokaal met lokale producten, een Zorghuis voor kwetsbare medemensen, een Ontmoetingsruimte voor bijeenkomsten en familiedagen, overnachtingsmogelijkheden voor mensen die even los willen komen van de hectiek, een moestuin met bijzondere variaties aan producten, een Ambachtschuur voor ambachtelijke beroepen en ook een Stilteruimte waar mensen weer op adem kunnen komen. De Eemlandhoeve is een dorpje met een heuse dorpsstraat, brink, kalverstraat, en kerkstraat (kapel), in blijvende vernieuwing en ontwikkeling.

The story behind: een stevige visie en intense droom
De visie kwam vanuit de bredere filosofische interesse van boer Jan Huijgen, gevoed met de inspiratie vanuit de christelijke filosofie van Herman Dooyeweerd en het meer katholieke spoor van de oude kloostercultuur. Dat is beschreven in het eerste boek ‘Van dorpsboerderij tot Stadteland’, waarin ook de inspiratie van de christelijke Franse filosoof Paul Ricoeur is te zien. 

Net na de eerste bouwactiviteiten kreeg boer Jan een intense en diepe droom die bewaard is gebleven, en is opgenomen in het boek ‘City Side Oasis‘. Achteraf beschouwde Jan dit als een soort Godsontmoeting die diep van binnen iets wakker maakte, en waardoor zijn verdere leven totnutoe wordt bepaald: de Eemlandhove als plek waar de vorsten een spiegel wordt voorgehouden (Campus) en een plek waar mensen op adem kunnen komen (Kapel/Natuurobservatorium).

Deze droom mondde uit in twee hoofdstukken: a. Bronnen van Jan: Kloosterordewijsheid voor de Kapel en b. Mansholt wijst een weg naar een nieuwe landbouw, met daartussen een sterke derde inspiratiebron: Dag Hammerskjöld’s ‘De tucht van de menselijke intimiteit’. Daarbij kwamen ook enkele andere inspiraties tevoorschijn, via kunstenaars: 

  •       Otto de Bruine met een mooi gedicht:

Eeuwige Boer,

Ploeg onze verlamming om tot moed om de aarde te redden.
Zaai liefde in de voren van onze angst.

Laat kracht groeien uit onmacht.
Oogst toekomst voor ons samen.

  •       Piet Wassink (architect) met ruimte voor stilte

Dit is verder opgepakt en uitgewerkt door de Joodse Architect van Narrativa met de 12 stammen in het ontwerp van de kapel.

In de volgende jaren zijn steeds weer interviews geweest waarin met name de volgende vraag aan bod kwam: Hoe kan de verdiepend-spirituele kant die ten grondslag ligt aan de verbredende kant van deze boerderij (Eemvallei Voedselcampus) doorgroeien tot een Oaseplek waar mensen op adem kunnen komen?
Hieruit is de Eemvallei Oase ontstaan, en als stichting in april 2025 erkend, als innovatieve vervanging van de eerdere Stichting Eemlandhoeve Netwerk (2000-2025).

De Protestantse Kerken in Nederland (PKN) in november 2024 de Eemvallei Oase officieel bestempeld als Proefplek.

'Onze diepste verlangens opnieuw laten aanwakkeren'

Tot slot gaan we voor een Hoger Doel.

Er zijn talloze geloofsgemeenschappen, organisaties, bedrijven, stichtingen en mensen die op zichzelf werken, als een breed-maatschappelijk ecosysteem dat naast elkaar met mooie dingen bezig is.

De Eemvallei Oase werkt graag aan een ecosysteem waarin we kunnen terugvallen op elkaar.

We willen zoeken naar en proeven van de bronnen die opnieuw voeding geven aan een onrustige, gepolariseerde wereld en aan onze ervaringen van zinloosheid en leegte.

We beginnen bottom-up: samen met de vrouwen en mannen in en rond de Eemvallei die geloven dat het tegoed van onze joods-christelijke traditie herontdekt kan worden. En het vuur opnieuw kan worden aangewakkerd.

Dat vuur geven we door en houden we brandend, in verbinding met andere oaseplekken met wie we bouwen aan een Orde van Oases in ons land.